Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015

Σχολείο

Το σχολείο θέλει διάβασμα
το διάβασμα θέλει χρόνο
ο χρόνος είναι χρήμα
κι εμείς δεν είμαστε για έξοδα

Οι γονείς λένε ότι το διάβασμα είναι τροφή
Εμείς όμως κάνουμε δίαιτα

<<Αγαπάτε τους καθηγητές>>
Σύλλογος προστασίας ζώων.

Ανάθεμα τους μαραγκούς
που φτιάχνουν τα θρανία
και  τυρανάνε τα παιδιά
σ αυτή την κοινωνία.

Του Γυμνασίου τα σκαλιά
σεισμός να τα γκρεμίσει
γιατί δεν πέρασε κανείς
χωρίς να αγανακτήσει.

Του Λυκείου τα σκαλιά
σεισμός να τα γκρεμίσει
γιατί δεν πέρασε κανείς
χωρίς να αγαπήσει

Στην πρώτη τάξη αγάπησα
μελαχρινό αγόρι
δυο γαλανά ματάκια έχει αυτό
και τρία μέτρα μπόι

Γλυκιά η μαθητική ζωή
με ονειροπολήσεις
όμως διαβαίνει γρήγορα
κι αφήνει αναμνήσεις.


Όταν τα χρόνια θα χουν περάσει..

Όταν τα χρόνια θα χουν περάσει
την πρώτη αγάπη δε θα 'χεις ξεχάσει
μην απορείς έτσι συμβαίνει
η πρώτη αγάπη ποτέ δεν πεθαίνει.

Συμβουλή !!!

Μην αγαπήσεις μαθητή
αγόρι γυμνασίου
πρωταθλητή του έρωτα
και βλάκα του βιβλίου.
Μην αγαπήσεις μαθητή
γιατί θα σε ξεχάσει
όπως ξεχνά το μάθημα
προτού να μπει στην τάξη.
Μην αγαπήσεις μαθητή
γιατί θα σε ξεχάσει
αγάπησε καθηγητή
για να σε περάσει.


Τρίτη 10 Μαρτίου 2015

Συνταγή αγάπης





Υλικά:
1 αγόρι
1 κορίτσι
0,5 κ. πόνος
0,5 κ.δάκρυα
2 κ. αγωνία
1 κ. γαλήνη
μπόλικη ευτυχία
πολλά γλυκά λόγια
Εκτέλεση :
Ενώνουμε το αγόρι με το κορίτσι και τ' ανακατεύουμε ώστε να φτιάξουμε ένα πολύ σφιχτό μείγμα που να μην μπορεί να χωρίσει. Ρίχνουμε την ευτυχία μαζί με λίγα δάκρυα και όλη την αγωνία, Προσθέτουμε λίγη γαλήνη και συνεχίζουμε το ανακάτεμα με το μίξερ. Το ψήνουμε στον έρωτα το αφήνουμε με αγάπη και πόνο και τέλος γαρνίρουμε με πολλά γλυκά λόγια.

Παροιμίες διαφορετικές από τις άλλες !!!



Από την πόλη έρχομαι
 και στην κορφή κανέλα
φορώ το καπελάκι μου
να μη βραχεί η ομπρέλα


Στου κουφού την πόρτα 
πάρε την πόρτα και φύγε

Στου κουφού την πόρτα 
χτύπα δυνατά

Όσα δε φτάνει η αλεπού
τ αφήνει κρεμασμένα

Όσα δε φτάνει η αλεπού
πηδάει και τα πιάνει

Πόση τρέλα κουβαλούσαμε τότε ;;;;

ΣΤΟΠ !!
Μη διαβάζεις παρακάτω. Δεν αξίζει τον κόπο. Σου είπα μην εξακολουθείς!!! Δεν πρόκειται να βγάλεις κανένα νόημα. Χάνεις μονάχα τον καιρό σου. Δείξε χαρακτήρα και σταμάτα. Έχει στις άλλες σελίδες πιο ενδιαφέροντα πράγματα για να διαβάσεις. Δεν κατάλαβες ακόμα ;;; Δεν βαρέθηκες να πιάνεσαι κουτός ;;; Σου το εξήγησα απο την αρχή, δεν έχω τι να πω. Μπα αδύνατον ! Εσύ εκεί του βιολιού σου. Κάνεις σαν μαγνητισμένος! Τι καταλαβαίνεις που με διαβάζεις ;;; Όχι πες μου τι καταλαβαίνεις;;; Κι όμως συνεχίζεις!!! Τώρα πια δεν μένουν παρά λίγες γραμμές πριν το τέλος. Δείξε έστω και αργά το χαρακτήρα σου. Δείξε θέληση . Σταμάτα επιτέλους το διάβασμα.  Α! είσαι αρκετά περίεργος ώστε να εννοείς σώνει και καλά να με διαβάσεις ως την τελευταία λέξη. Ορίστε τώρα που με διάβασες  κατάλαβες τίποτα ;;;

ΧΑ ΧΑ ΧΑ (κι όμως γελούσαμε με αυτά )

Σάββατο 7 Μαρτίου 2015

Μάθημα χημείας


Ένα μόριο υδρογόνου 
ένα άζωτο αγαπούσε 
στο παράθυρο του πόνου
στην καλή του τραγουδούσε:
"Ο πυρήνας μου για σένα
ηλεκτρόνια τραβάει 
κι έτσι τώρα απεγνωσμένα 
τα δικά σου αναζητάει.
Πρώτη μου φορά σε είδα 
σ ένα μόριο αμμωνία
δε μου έδινες ελπίδες 
κι έτσι ζω στην αγωνία.
Κι αν σημασία δε μου δώσεις
οξυγόνο θα τραβήξω 
κι αν μονάχο με αφήσεις 
στο νερό θ΄αυτοκτονήσω."

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015

Ο Θούριος του μαθητή

Ως πότε συμμαθητές μου
θα ζούμε στα σχολειά
μαζί με τους δασκάλους
μετρώντας τα λεπτά ;
Καλύτερα πια τώρα
Disco και Cinema
παρά δώδεκα χρόνια
μολύβια και χαρτιά.
Καλύτερα μια ώρα
βόλτες εδώ και εκεί
παρά να μας τρομάζει
η λέξη " αποβολή"

Πως βλέπαμε το σχολείο όταν ήμασταν μαθητές

Σχολείο :
Γραφείο καθηγητών : Φωλιά βρυκολάκων
Καθηγητής στην τάξη :Καλημέρα θλίψη
Τελευταίο θρανίο : Η συνοικία του ονείρου
Σκονάκι : Γλυκιά μου αμαρτία
Εκδρομή: Οι γκάνγκστερς εν δράση
Εξετάσεις :Οι τελευταίες μέρες της Πομπηίας
Άρρωστος καθηγητής : Ο άνθρωπος που άξιζε πολλά
Με σήκωσε στον πίνακα : Αντίο ζωή
Το συμβούλιο της τάξης : Οι δίκαιοι
Ωρα Γαλλικών : Χαλασμένο τηλέφωνο
Επιμελητής : Το πιο γρήγορο πιστόλι
Κλείσιμο σχολείου :Δευτέρα Παρουσία
Έξοδος απο την τάξη : Βγαίνοντας απο την κόλαση
Αργία : Η καλύτερη μέρα της ζωής μου.
Μαθητής που αποβάλλεται για εκατοστή φορά : Ο σκλάβος που δε λύγισε ποτέ.