Ένα μόριο υδρογόνου
ένα άζωτο αγαπούσε
στο παράθυρο του πόνου
στην καλή του τραγουδούσε:
"Ο πυρήνας μου για σένα
ηλεκτρόνια τραβάει
κι έτσι τώρα απεγνωσμένα
τα δικά σου αναζητάει.
Πρώτη μου φορά σε είδα
σ ένα μόριο αμμωνία
δε μου έδινες ελπίδες
κι έτσι ζω στην αγωνία.
Κι αν σημασία δε μου δώσεις
οξυγόνο θα τραβήξω
κι αν μονάχο με αφήσεις
στο νερό θ΄αυτοκτονήσω."
Να ήταν η τρέλα ένωση σιδήρου με οξυγόνο
ΑπάντησηΔιαγραφήνα μου 'βαζε και ο καθηγητής το 20 με τόνο
ΧΑΧΑΧΑ τι μου θύμισες να ξερες !!!!